وهـ د٥٦٩٦ - وهـ دوهَّدَ يوهِّد، تَوهيدًا، فهو مُوهِّد، والمفعول مُوهَّد• وهَّد له الفِراشَ: مهَّده له. ٣ / ٢٥٠١