وغ ر٥٦٤٨ - وغ روغِرَ على يوغَر، وَغَرًا، فهو واغر، والمفعول موغور عليه• وغِر صدرُه عليه: وغَر؛ امتلأ غيْظًا وحِقْدًا. ٣ / ٢٤٧٠