وح د٥٥٥٩ - وح دوحِدَ يوحَد، وَحْدًا ووَحْدَةً وحِدَةً، فهو وحيد• وحِد الشَّخصُ: وحُد؛ بقي مُفْردًا. ٣ / ٢٤٠٩