وح د٥٥٥٩ - وح دوحَدَ يحِد، حِدْ، وَحْدًا ووَحْدَةً وحِدَةً ووُحودًا، فهو أوحدُ• وحَد الشَّخصُ: انفرَد بنفسه «وحَد الرَّجلُ في بيته». ٣ / ٢٤٠٩