ب ط ر٦٥٧ - ب ط ربطَر [مفرد]:١ - مصدر بطِرَ.٢ - طغيان في النِّعمة.٣ - نشاطٌ، تبختُر «بطَرُ الشّباب- مرَّ يجرُّ ذيله بَطَرًا». ١ / ٢١٦