ض ر س٣١٢١ - ض ر سأضرسَ يُضرس، إضراسًا، فهو مُضرِس، والمفعول مُضرَس• أضرس الحامضُ أسنانَه: جعلها تَضرَس، أكلّها. ٢ / ١٣٥٨