ش ت ر٢٧٥٧ - ش ت رشتَّرَ بـ يشتِّر، تشتيرًا، فهو مُشَتِّر، والمفعول مُشتَّر به• شتَّر بفلان: عابه، سبَّه «شتَّر بجاره». ٢ / ١١٦٤