ش ت ت٢٧٥٦ - ش ت تشَتات [مفرد]:١ - مصدر شتَّ/ شتَّ بـ ° جاء القوم شَتاتَ شَتات: متفرِّقين.٢ - ما تفرّق من الأمر وغيره «جمع شتات أفكاره- أمر شَتات: متفرِّق». ٢ / ١١٦٣