الجزء ا من السنة ٧ من لغة العرب
بسان غره صبح
VI
نتشار مطلع يوم کنم جواهر شعر مکر که روحم از جلوه اش شود آرام صبا زجانب من بادرود با اعظام باك مجمع فضل و هزيبر پیغام که ای کناه جهانر افدائیان نجات گرفته مرکب توفیق را بدست زمام خجسته باد مبارك ستوده جشن بزرك كة بركکریم هنر میکنید این اکرام وجود راد اب انستاس کر ملی لغتی است که ذوق و سعی و شرافت در آن بود ادغام بعصر پاك تكامل بظهر روز سعيد صبح است در مما لك شام نه از مساعی آن راد مرد انسان دوست لسان قوم رب یافته است استحکام بفردانش او کشته اند شکر گذار زبان کلده واشور وعبرى وعيلام زمن درود بران راد مفلق مفضال که دور کرده ازجان لغت بسی اسقام يياك مجمع وبران رئیس دانشمند جمیل صدقي شمس الشموس دانش و نام چه شاعری که باسم مقدسش نازند فرات ودجله ونيل مبارك واهرام چنین رئیس و چنین مجمع و چنین موضوع که نعت مدح ادب را همی کنند الزام نجوم معرفتند و نجات نوع بشر پیمبران تکامل مبشران سلام سعید باد چنین روز فرخی که در او درود کوید و کیهان بجشن شیخ همام ختام شعر ز مشک است و اختتام خوش است چه بهتر است از این اختتام مشك ختام ميرز ابوالفضل كيهاني
الجزء 07 — ص ٧٣