і
/ KÂFİRÛN SÛRESİ1
Rahmân ve rahîm olan Allah'ın adıyla
1. De ki: Ey kâfirler!
Bu sûrenin Allah Teâlâ'nın asla iman etmeyeceklerini ve benimsedikleri putatapıcılığı bırakıp da tevhid dini olan İslâm'a dönüş yapmayacaklarını bildiği haddi aşmış inatçılarla ilgiyi kesmek hakkında nâzil olduğu bildiril- miştir. Çünkü hiçbir kâfirin ileri zaman dilimlerinin birinde Allah'a kulluk etme niteliği taşımadığı şeklinde bir kural yoktur, aksine kişinin bir dönemde kâfir olup ileri bir zamanda müslüman olması imkân dahilindedir. Dile getir- diğimiz bu husus sûrenin, Allah Teâlâ'nın küfürde ısrar edip hiçbir zaman iman etmeyeceklerini bildiği haddi aşmış inatçılar hakkında geldiğini göster- mektedir, nitekim realite de aynı şekilde gerçekleşmiştir.
Bu âyette Resûl-i Ekrem'in risâletinin ispatına işaret vardır, çünkü nite- likleri anlatılan kâfirler gerçekten iman etmemiş ve küfür üzere ölmüştür.
2. Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmıyorum.
[79]
Yani şu anda taptıklarınıza, siz de bugün, benim taptığıma tapmıyorsunuz. Ve ben bugünden sonra da sizin taptıklarınıza tapacak değilim. Bazıları şöyle demiştir: İlk ifade geçmiş zamana aittir, ikincisi şu andakini haber vermekte- dir, daha sonraki cümle de gelecek zamana aittir. / Fakat sûredeki ifade tertibi [80] böylesine müsait olmayıp (Y) (“Sizin tapmakta olduklarınıza tap- mam”) şeklindeki ilâhî beyan yenilenen zamana ait bulunmasına müsaittir. Çünkü “lâ” (Y) edatı yenilenen zaman için kullanılır. Adam “şöyle yapmam" (Y) der ve bununla yenilenen zamanı kasteder.
3. Siz de benim taptığıma tapmazsınız.
Bu da yenilenen zamana aittir veya şu andakinden haber vermektedir.
4. Ben sizin taptıklarınıza tapmış değilim.
Bu, geçmiş zamanlardan haber vermektedir. Bir bakıma şöyle demekte- dir: Hiçbir zaman sizin taptıklarınıza tapmadım. Bu ifade Resûlullah'ın hiçbir zaman Allah'tan başkasına tapmadığını kanıtlar.
1 Kur'ân-ı Kerîm'in 109. sûresi olup Mekke'de nâzil olmuştur.
73
KTBe_0062649 — ص ٧٣