ANTHOLOGIAE ECLOGAE ETC.
249
est Landberg al-Baihaqî hujus libri auctorem fuisse primo obtutu vana suspicio mihi visa est, quum nibil in libro inveniatur, quo
البيهقي commendari possit, nam unico loco quo occurrit nomen
scil. fol. 96 r. non videtur intelligi libri auctor. Accedit quod addi debuisset quisnam Baihaqf intelligendus esset, nam viri qui hoc nomiue innotuerunt plures sunt. Quum vero Codices Schaikhi Amin diligenter pervolverem, tandem locum, o Landberg non in- dicatum, inveni, unde conjectura ejus orta est. Occurrunt enim in Cod. nostro 1970 (de quo vide infra) fol. 12 r. haec verba
quae verba excipiunt alia وروى البيهقي في كتابه الحاسن والمساوى
quae ex nostro libro desumpta esse possunt, quae autem non inveni, fortasse quia folium in quo scripta erant periit, Revera inter Codices Arabicos Calcuttenses recensetur in Catal. p. n. 1057
auctore Ibrahim Baihaqi, cum كتاب المحاسن والمساوى liber o t
quo libro collatio instituenda esset ad rem dirimendam. Vir quidem Baihaqi, cui Ibrahim nomen, aliunde mihi non innotuit neque ex iis quae de viris talis nominis Hamaker, Spec. Cat. p. 152 ann. 555 annotavit quidquam liquet.
Codicem pretiosissimum dixi, etsi fere dimidium libri perierit, tam propter antiquitatem quam propter historias quae eo conti- nentur et quae multa scitu digna docent. Nisi a proposito Catalogi alienum esset plures h. 1. describerem, sed speciminis instar quae habet de mendicis in capite c. t. J lectori exhibebo:
اصناف المكدين وافعالهم منهم المكى وهو الذي يأتيك وعليه سراويل واسع دبیقی . او نرسى وفيه تكة ارمنية قد شدّها الى عنقه فيأتي المسجد فيقول انا من مدينة مصر ابن فلان التاجر وجهنى الى متاع بعشرة آلاف درهم فقطع على الطريق
الى مرو في تجارة ومعى.
وتركت على هذه الحال ولست احسن صناعة ولا معى بضاعة وانا ابن
نعمة وقد بقيت، ومنهم السحرى الذي يبكر إلى المساجد من قبل
ان يودّن المؤذن، والشجوى الذى كان يؤثر في يده اليمنى ورجليه
Cat. I.
82
الجزء 82 — ص ٢٤٩