مَنْ كَرِهَ أَنْ يَصُومَ يَوْمًا يُوَقِّتُهُ، أَوْ شَهْرًا يُوَقِّتُهُ، أَوْ يَقُومَ لَيْلَةً يُوَقِّتُهَا ٢ / ٣٠٢