ر ب أ٢٠١٧ - ر ب أأربأَ بـ يُربئ، إرباءً، فهو مُربئ، والمفعول مُربَأ به• أربأ به عن الكذب: دفعه عنه، نزَّهه، لم يرضه له. ٢ / ٨٤١