ذ ل ل١٩٧٢ - ذ ل لذِلَّة [مفرد]:١ - مصدر ذلَّ١/ ذلَّ لـ.٢ - كآبة وسواد وجه «﴿وَلاَ يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَلاَ ذِلَّةٌ﴾». ١ / ٨٢٠