ذ أ ب١٩٣٢ - ذ أ بذَأَب [مفرد]: مصدر ذئِبَ.• ذَأَب شائع: (طب) مرض جلديّ يظهر على الوجه على هيئة تقرّحات بنِّيَّة حمراء تلتئم ببطء وتُبقي آثارًا. ١ / ٧٩٩