د هـ ن١٨٧٥ - د هـ ناندهنَ يندهن، اندهانًا، فهو مُندهِن• اندهن الجدارُ: مُطاوع دهَنَ: طُلي ومُسِح بالزَّيت. ١ / ٧٧٨