د م م١٨٥٣ - د م مدمَّ٢ دَمَمْتُ، يَدِمّ، ادْمِمْ/ دِمَّ، دَمَامةً، فهو دَمِيم• دمَّ الشَّخْصُ: قَبُح مَنْظَرُه وصَغُر جسمُه وحَقُر. ١ / ٧٧١