د ر د١٧٦٥ - د ر دأدْرَدُ [مفرد]: ج دُرْد، مؤ دَرْداءُ، ج مؤ درداوات ودُرْد: صفة مشبَّهة تدلّ على الثبوت من درِدَ: «شيخٌ أَدْرَدُ- امرأةٌ دَرْداءُ». ١ / ٧٣٦