د خ ن١٧٥٧ - د خ ندَخَن [مفرد]:١ - مصدر دخِنَ١ ودخِنَ٢.٢ - حِقْدٌ وعداوَةٌ «بينَهُما دخَن- َهُدْنَةٌ عَلَى دَخَنٍ [حديث]: صُلْحٌ على فساد باطِن». ١ / ٧٣١