خ ف ر١٦٥٢ - خ ف رخفِرَ يخفر، خَفَرًا، فهو خَفِر• خفِرَتِ الجاريةُ: استحيت، اشتدَّ حياؤُها «*تبرّجت بعد⦗٦٦٩⦘ حياءٍ وخَفَر*». ١ / ٦٦٨