خ ش ب١٦١٧ - خ ش بخشِبَ يَخشَب، خَشَبًا، فهو خَشِب وأخشبُ• خشِب عيشُه: غلُظ وخشُن «عيشٌ أخشبُ». ١ / ٦٤٣