خ ت ر١٥٥٥ - خ ت رختّار [مفرد]: ظالم غدَّار ناقض لعهده «﴿وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إلاَّ كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ﴾» ° مُمعن في أقبح الغدر. ١ / ٦١٣