خ ب ل١٥٥١ - خ ب لتخبَّلَ يتخبَّل، تخبُّلًا، فهو متخبِّل• تخبَّل الرَّجُلُ:١ - مُطاوع خبَّلَ: خَبِل، فسد عقلَه وجُنّ.٢ - تبلبل، قلق، تكدَّر انزعج. ١ / ٦١٢