ح ر ك١٣٧٤ - ح ر كحَرِك [مفرد]:١ - نشيط، متَّقِد حيويةً.٢ - خفيف، ذكيّ «إنّه⦗٤٨٠⦘ غلام حرِك يساعد أباه في البيع». ١ / ٤٧٩