ح ر د١٣٦٠ - ح ر دحرَدَ يَحرِد، حَرْدًا، فهو حارد، والمفعول مَحْرود• حرَده: قصده «﴿وَغَدَوْا عَلَى حَرْدٍ قَادِرِينَ﴾». ١ / ٤٦٧