ح د ب١٣٣٩ - ح د بتحادبَ يتحادب، تحادُبًا، فهو مُتحادِب• تحادب الشَّخصُ:١ - أظهر أنّه أحدبُ وليس به حدَب.٢ - صار أحدبَ، ناتئ الظَّهر. ١ / ٤٥١