ح ث ي١٣٢٩ - ح ث يحثَى يَحثي، احْثِ، حَثْيًا، فهو حاثٍ، والمفعول مَحْثِيّ• حثَى التُّرابَ ونحوَه: هاله ودفَعَه. ١ / ٤٤٣