وق ر٥٦٦١ - وق روقِرَ يَوقَر، وَقْرًا، فهو وَقِر• وقِرتْ أذُنُه: وقَرت؛ ثَقُلت، ذهب سمعها كُلّه. ٣ / ٢٤٨٠