وط أ٥٦٢٨ - وط أوطُؤَ يوطُؤ، وطاءةً ووُطوءَةً، فهو وَطِيء• وطُؤ الشّيءُ: لانَ وسهُل «وطُؤت الطَّريق أمامه- وَطُؤ عيشُه/ فراشُه». ٣ / ٢٤٥٩