وح ش٥٥٦٠ - وح شوحِشَ لـ يوحَش، وَحْشَةً، فهو وَحِش، والمفعول مَوْحوش له• وحِش للشَّخص/ وحِش للشَّيء: شعَر بوحشةٍ له «سافر فوَحِش لأهله». ٣ / ٢٤١٣