هـ ي م٥٥١٧ - هـ ي مهَيْمانُ/ هَيْمانٌ [مفرد]: ج هِيام/ هيمانون، مؤ هَيْمَى/ هيمانة، ج مؤ هِيام/ هيمانات: صفة مشبَّهة تدلّ على الثبوت من هامَ٢/ هامَ بـ. ٣ / ٢٣٨٦