هـ ر ع٥٣٩٣ - هـ ر عأهرعَ يُهرع، إهراعًا، فهو مُهرِع• أهرع الشَّخصُ: مشَى أو أسرع في عَدْوه «سمِع صراخًا فأهرع مستطلعًا». ٣ / ٢٣٤٣