هـ د د٥٣٧٠ - هـ د دتهدَّدَ يتهدَّد، تهدُّدًا، فهو مُتهدِّد، والمفعول مُتهدَّد• تهدَّده: خوَّفه وتوعَّده بشدَّة «تهدَّد بالسّجن». ٣ / ٢٣٣٢