ت ب ر٨٩٥ - ت ب رتبِرَ يَتبَر، تَبارًا وتَبَرًا، فهو تَبِر⦗٢٨١⦘ • تبِر الشَّيءُ/ تبِر الشَّخصُ: تبَر، هلك «﴿وَلاَ تَزِدِ الظَّالِمِينَ إلاَّ تَبَارًا﴾». ١ / ٢٨٠