ن م ر د٥٢٣٨ - ن م ر دنمردَ ينمرد، نمردةً، فهو مُنمرِد• نمرد الشَّخصُ: عصى وتجبَّر وتكبّر فصار كالنُّمرود. ٣ / ٢٢٨٥