ن ض ر٥١٤٨ - ن ض رنضِرَ يَنضَر، نَضَرًا، فهو نضِر وأنضرُ• نضِر وجهُه: نضَر؛ كان ذا رونقٍ وبهجةٍ وطراوة «وجهٌ نضِرٌ». ٣ / ٢٢٢٦