ب وس٨٢٢ - ب وسباسَ يَبوس، بُسْ، بَوْسًا، فهو بائس، والمفعول مَبُوس• باسَ فلانًا: قبَّله، لثَمه «باس يدَ أُمِّه/ الأبُ ابنَه». ١ / ٢٦٢