م ر ك ي ر ك ر وم٤٨٠١ - م ر ك ي ر ك ر وممِرْكِيرُكْروم [مفرد]: (كم) مِرْكِيروكروم؛ مُطهِّر عضويّ مركَّب من الزِّئبق والبروم «طهّر الطبيبُ الجرحَ بالمركيركروم». ٣ / ٢٠٩٠