ل ب ب٤٥١٣ - ل ب بتَلْبيب [مفرد]: ج تلابيبُ (لغير المصدر):١ - مصدر لبَّبَ.٢ - طوقُ الثَّوب «أخذ بتلابيبه: أمسكه من أعلى ثوبه كأنّه يريد ضربَه». ٣ / ١٩٨٧