ك ن هـ٤٤٢٧ - ك ن هـكنَهَ يَكنُه، كَنْهًا، فهو كانه، والمفعول مَكْنوه• كنَه الأمرَ: أدرك حقيقتَه وغايتَه وجوهرَه. ٣ / ١٩٦٥