ك ر ي٤٣٢٠ - ك ر يتكارى يتكارى، تَكارَ، تَكاريًا، فهو مُتكارٍ، والمفعول متكارًى• تكارى الدَّارَ وغيرَها: اكتراها، استأجرها. ٣ / ١٩٢٧