ق ف ف٤٠٧٠ - ق ف فقُفَّة [مفرد]: ج قُفَّات وقُفَف: وعاءٌ من خُوصٍ أو نحوه لحمل البضائع وغيْرها، مقطف كبير «قُفَّة فواكه». ٣ / ١٨٤٥