ق ص ف٤٠٣٨ - ق ص فتقصَّفَ يتقصَّف، تقصُّفًا، فهو مُتقصِّف• تقصَّفت أظفارُه: تكسّرت «تقصَّف الشَّعرُ». ٣ / ١٨٢٥