ق ر ن٤٠٠٢ - ق ر نمُقَرَّن [مفرد]:١ - اسم مفعول من قرَّنَ.٢ - حاوي قرنين «حيوان مُقرَّن».٣ - ما جُعل له شبه بالقَرْن «سَطْح مُقَرَّن- قبة جرسٍ مقرَّنة». ٣ / ١٨٠٧