ق ر ع٣٩٨٨ - ق ر عقرِعَ يَقرَع، قَرَعًا، فهو أقْرَعُ• قرِع الشّخصُ: سقط شَعَرُ رأسِهِ من مَرضٍ فيه. ٣ / ١٨٠١