ق ر ح٣٩٧٥ - ق ر حتقرَّحَ يتقرَّح، تقرُّحًا، فهو مُتقرِّح• تقرَّح الجَسَدُ: عَلَتْهُ القُرُوحُ (الجُرُوح) «تقرّحت ساقاه». ٣ / ١٧٩٣