ق ذ ر٣٩٦٧ - ق ذ رقذَرَ يَقذُر، قذْرًا، فهو قاذِر، والمفعول مَقْذور⦗١٧٨٧⦘ • قَذَر ملابسَه:١ - جعلها قَذِرةً «قَذَر الأرضَ».٢ - كرهها لوسخها. ٣ / ١٧٨٦