ف وق٣٨٩٠ - ف وقتفوُّق [مفرد]:١ - مصدر تفوَّقَ على/ تفوَّقَ في.٢ - هيمنة، تحكُّم «تفوُّق سياسيّ/ عسكريّ/ اقتصاديّ». ٣ / ١٧٥٤