ف ق ر٣٨١٢ - ف ق رتفاقرَ يتفاقر، تفاقُرًا، فهو متفاقِر• تفاقر الرَّجلُ: تظاهر بالفقر «تفاقر كي لا يُطلب منه عطاء». ٣ / ١٧٣٠