ب ط ن٦٧١ - ب ط نبَطين [مفرد]: ج بِطان:١ - صفة مشبَّهة تدلّ على الثبوت من بطُنَ: أبطن، ضخم البطن.٢ - شَرِه، نَهِم، أَكول، لا يهمُّه إلاّ بَطْنُه. ١ / ٢٢١